VAROLMANIN BİLİNCİ ADINA

Tayyip Erdoğan’ın partisinin 3.olağan kongresinde yaptığı konuşma oldukça dikkat çekiciydi. Özelikle kongrede kendi tabanı açısından ‘sakıncalı’bulunabilecek isimlerin bizzat Başbakan tarafından Türkiye’nin vazgeçilmezleri olarak lanse edilmesi üzerinde dikkatle durulması gereken bir noktaydı..

Şimdi Tayyip Erdoğan’ın bu konuşmasını anlamaya çalışalım..

Bir kere bu konuşma tam da ‘demokratik açılım’denilen sürece denk geldiğinden Başbakanın yaptığı sunumda ‘bütünleştirici’, ‘birleştirici’, ‘duygu yüklü’konuşmaların olması politik olarak beklenen bir durumdu. Bunda şaşılacak bir şey yok. Fakat şaşılacak olan şu ki Başbakan’ın hitap ettiği kitle içerisinde aşırı uçta olanlar, yani Nazım Hikmet’den, Pir Sultan Abdal’dan, Hacı Beştaş Veli’den fersah fersah uzak olanlar böyle bir konuşmayı eminim içlerine sindirememişlerdir. Bu açıdan yapılan konuşma ‘şaşırtıcıdır’. Peki, Tayyip Erdoğan bu konuşmayı nasıl yapabilmiştir…

Şöyle ki Mustafa Kemal Atatürk’e ‘deccal’ (fitne yaratan din ve İslam düşmanı, yalancı, hilekar, kötü ve uğursuz kişi) dediği iddia edilen gençliğinden ölümüne değin İslami Esaslara göre bir devlet kurulması için mücadele bir kişi Türkiye Cumhuriyetinin en üst makamında sahiplenilerek, yapılan konuşmada adı zikredilerek bir yerde yapılamayan yapılmıştır. Öyle ki bu kişi cumhuriyete karşı şeriat ayaklanması iddiasıyla yargılanırken, belki de başbakan bu yargılamanın tarafı olmuştur. Üstelik bu kişinin hali hazırda tarikatının gücü ve etkinliği hala devam ederken bu sözler söylenmiş ve bir yerde bu tarikata ve tarikatın başkanına devlet düzeyinde en büyük destek sağlanmıştır.

İşte bu söz ve bu durum çok önemlidir; siz bu söz ve düşünceyi beyan ettikten sonra kitlenizden de en büyük desteği alırsınız zaten.

Çünkü bu durum cumhuriyet tarihinde bir ilktir.

Ve bu yüzdende yukarda ifade ettiğim ve AKP kitlesinin bir çırpıda sindiremeyeceği sözler söylenebilmiştir.

Tabi bu sözlerin bir diğer sebebini de Başbakanın danışmanlarında aramak gerekli. Benim bildiğim kadarıyla başbakanın çok ‘renkli’bir danışman kadrosu var. Yakın zamana kadar danışman kadrosu içinde bir ‘alevi’milletvekili bile vardı belki de hala vardır. İşte bu ‘beyin takımı’ çok iyi çalışıyor özellikle politik ‘değerlere’nasıl seslenileceğini, ‘alt kimliklerin’ ‘değerlerin’ popüler bir siyasi özne olarak nasıl sunulacağını çok iyi biliyorlar. Ve bu bilme halini başbakana sunup kabul ettiriyorlar. Ve onun içinde başbakan Pir Sultansız bir Türkiye’yi eksik gördüğünü söyleyebiliyor.

Peki bu söz her şeye rağmen önemli ve anlamlı mı?. Bence öyle; her şeye rağmen bu sözler önemli,anlamlı ve ‘söylenen yere’ göre ‘ilerici’ sözler..

Pek tabi ki ben öz ve biçim arasındaki farkı biliyorum pek tabi ki ben zarf ve mazruf arasındaki farkı biliyorum ama şu var ki bütün bunların varlığı söylenen sözlerin önemini yok etmez.

Evet etkisini azaltır evet değerini düşürür belki ama yinede bu sözler söylenen yerde ve söylenen kişi de önemlidir,önem arz eder..

İşin politik kısmına gelirsek başbakanın zihin dünyası ve hayatı bakışı özellikle ‘ayak üstü’söylediği sözlerde kendini ele veriyor. İşte tam da bu nokta kendisinin bile belki de başka bir durumda olsa kabul etmeyeceği sözleri söylemesi önemli değil mi?

Örneğin siz bu ülkede özelliklede meclis içinde olan politikacılardan kaç tanesinin Pir Sultan’ı,Nazım’ı, ‘Ahmet Kaya’yı andığını gördünüz ya da işittiniz..

İşitmediniz..

İşte onun için Başbakanın sözleri ‘ilerici’. Bakın başbakan bu sözleri söyledikten sonra CHP’li Kemal Kılıçdaroğlu’da bir isim listesi yayınlamış. Ve bu isim listesinin ilk sıralarında Yılmaz Güney’in adı geçiyor.

Düşünün bir kere Yılmaz Güney’in her yıl anması olur, filmleri yer yer gösterime girer. CHP’nin bu çerçeve de bir Yılmaz Güney anması ya da Yılmaz Güney’i yad eden bir demeci, bir konuşması olmuş mudur?

Hayır olmamıştır.

Taa ki Başbakan Kalkıp Nazım’dan Pir sultandan bahsedince Kemal Kılıçdaroğlu’da Yılmaz Güney’den bahsetmiştir.

Şimdi bu durumda Başbakanın sözlerinin önemi bir kere daha açığa çıkıyor.

Düşünsenize bu ülkede Denizleri, Mahirleri, Sinanları anmak, onları yad etmek için illa ‘karşı kutupdan’birisinin isim listesi yayınlaması mı gerekecek?

Onun için edilen sözler önemlidir,söyleyen kim olursa olsun..